26-11-2009 Dodatkowa ochrona transportu |
|
|
|
Ubezpieczenie dotyczy właściciela, a nie
przewożącego ładunek, którym może być często firma zewnętrzna.
Związane jest z ryzykiem utraty lub uszkodzenia ładunku w czasie
transportu oraz kradzieży. Ryzyko w takim przypadku przechodzi na
ubezpieczyciela. Ceną za transfer ryzyka jest opłacana składka
przez ubezpieczającego ładunek. Na wysokość składki wpływ mają
przede wszystkim:
• zakres ochrony ubezpieczeniowej,
• długość trasy transportu,
• ryzyko terytorium, przez które przewożony
jest ładunek,
• rodzaj ładunku,
• rodzaj transportu,
• sposób opakowania,
• doświadczenie przewoźnika, itp.
Okres ubezpieczenia zazwyczaj zaczyna biec od
momentu załadunku towaru i wygasa w momencie dostarczenia przesyłki
do miejsca docelowego.
Dlaczego cargo?
Posiadanie polisy od odpowiedzialności cywilnej
(OC) przewoźnika lub zastrzeżenie w umowie odpowiedzialności
spedytora za transportowane mienie nie wystarcza, aby zabezpieczyć
ładunek. Polisa OC przewoźnika nie obejmuje różnych rodzajów
ryzyka, które są przedmiotem ubezpieczenia cargo. Przewoźnik
odpowiada tylko za szkody powstałe z jego winy. Jeśli szkoda
nastąpi na skutek działania siły wyższej (na przykład pożar),
rabunku towaru lub towar zostanie uszkodzony w wyniku kolizji
drogowej, a sprawca kolizji nie jest znany, wówczas straty nie
zostaną pokryte z OC przewoźnika. Natomiast wchodzą one w zakres
ochrony ubezpieczenia typu cargo.
Kluczowe zapisy umowy
Elementem, na który trzeba zwrócić szczególną
uwagę, jest zakres rodzajów ryzyka przeniesionych na firmę
ubezpieczeniową. Jednak samo zdefiniowanie typów ryzyka nie
wystarczy. Trzeba dodatkowo dokładnie przeczytać ogólne warunki
ubezpieczenia, które zawierają wyłączenia ubezpieczanych rodzajów
ryzyka i ładunków. Obok wyłączeń, bardzo ważne są też zapisy
określające przyczyny szkody, w wyniku których ubezpieczyciel nie
przejmuje na siebie ryzyka. Taką przyczyną może być nieprawidłowe
zabezpieczenie ładunku. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na górne,
wartościowe limity odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń. Limity te
są stosowane głównie w przypadku kradzieży, rabunku lub zaginięcia
ładunku.
Bardzo ważne są też zapisy dotyczące czasu
ubezpieczenia. Obejmuje on zazwyczaj okres od momentu załadunku do
momentu dostarczenia towaru. Istotne jest dokładne ustalenie, jak
ubezpieczyciel rozumie pojęcie dostarczenia ładunku. Czy jest to
moment przyjazdu (na przykład samochodu spedycji) do miejsca
docelowego, czy obejmuje on też czynności związane z wyładunkiem?
Czy ubezpieczenie obejmuje czas tankowania, kiedy samochód nie
znajduje się na parkingu strzeżonym?
Kolejne elementy warte uwagi to wysokość udziału
własnego oraz potrąceń przy ustalaniu kwoty odszkodowania. Wysoki
udział własny nie jest korzystny dla ładunków o znacznej wartości,
ponieważ oznacza większe straty dla ubezpieczającego. Dodatkowo
niektóre zakłady ubezpieczeń od wartości należnego odszkodowania
potrącają wartość pozostałości po zniszczonym mieniu, jeśli nadaje
się ono do sprzedaży po zaniżonej cenie. Z sumy ubezpieczenia mogą
być również potrącane koszty napraw.
W przypadku, gdy ubezpieczany ładunek jest
przewożony poza granice Polski, dodatkowo należy zapoznać się z
Instytutowymi Klauzulami Ładunkowymi (IKŁ). Są one obowiązującym
standardem na terenie całego świata. Regulują zapisy umowy bez
względu na to, do jakiego kraju wysyłany jest transport. Może się
zdarzyć, że w umowie importer zastrzega sobie warunek ubezpieczenia
towaru poprzez wykup przez eksportera polisy cargo. Instytutowe
Klauzule Ładunkowe są gwarancją dla importera, że polisa jest
skonstruowana na podstawie powszechnie obowiązujących standardów i
będzie akceptowana również na terytorium wszystkich państw, przez
które jest przemieszczany ładunek.
Powstała szkoda i co dalej?
Uzyskanie odszkodowania wymaga zgromadzenia
dokumentacji, która będzie zawierała informacje potwierdzające
wystąpienie szkody i umożliwi oszacowanie należnego odszkodowania.
W przypadku wystąpienia szkody właściciel ładunku powinien jak
najszybciej poinformować o tym fakcie właściwy zakład ubezpieczeń.
Kolejnym krokiem jest przeprowadzenie komisyjnych oględzin.
Wynikiem oględzin jest sporządzony protokół szkody.
W oględzinach powinna uczestniczyć co najmniej
jedna osoba niezwiązana stosunkiem prawnym z ubezpieczającym i
ubezpieczycielem. Jeśli szkoda jest wynikiem przestępstwa lub
wypadku, zaleca się zawiadomienie policji o jej powstaniu (lub
straży pożarnej w przypadku pożaru).
Jeśli towar był przewożony przez firmę zewnętrzną,
w procesie oględzin powinien uczestniczyć również przedstawiciel
przewoźnika. Przewoźnik zobowiązany jest potwierdzić na piśmie, w
formie protokołu, fakt zaistnienia szkody razem z opisem
okoliczności i przyczyn jej powstania.
Po dokonanych oględzinach ubezpieczany, w terminie
przewidzianym przez ogólne warunki ubezpieczenia, powinien
dostarczyć do ubezpieczyciela wymagane przez niego dokumenty.
Zazwyczaj są to: protokół szkody, kalkulacja wysokości szkody,
polisa ubezpieczenia, faktura wystawiona na dostarczany towar,
dokument przewozowy, dokument potwierdzający powiadomienie policji
o powstałej szkodzie. Dokładny zestaw wymaganych dokumentów może
się różnić w zależności od firmy ubezpieczeniowej, dlatego
wcześniej warto zapoznać się z ogólnymi warunkami ubezpieczenia. Na
podstawie otrzymanych informacji zakład ubezpieczeniowy przystąpi
do wyceny szkody i wypłaty odszkodowania. Wcześniej jednak
ubezpieczyciel ma prawo dokonać oględzin uszkodzonego ładunku.
/Moja Firma/
|